Hallo allemaal,
Het is alweer 2 jaar geleden dat ik voor het laatst hiets geschreven heb op de website, er is veel gebeurd en we zijn aan het eindstation gekomen, alleen niet degene die we gehoopt hadden.
Nadat je op de wachtlijst komt te staan val je eigenlijk een beetje in een gat, je kan niets anders meer dan dan rustig wachten.
In de wachtperiode heb ik mij best veel zorgen gemaakt: komt het allemaal wel goed, kunnen we het allemaal wel aan straks etc etc. en steeds maar weer de hoop op een telefoontje van Kind en Toekomst.
Tevens begon voor ons onze leeftijd ook een rol te spelen, Jer is nu 45 en ik ben 41 wat voor ons toch wel belangrijk was.
Uiteindelijk hebben wij vorige maand de moeilijke beslissing genomen om met de adoptieprocedure te stoppen, dit beslis je niet van de ene op de andere moment, het heeft zeker een jaar twijfelen,vragen, ruzien en alles op een rijtje zetten gekost.
Het geeft veel verdriet, maar op een bepaalde manier nu ook rust (ook tussen Jer en mij).
Voor onszelf moeten wij nu een manier vinden om ons leven verder vorm te geven, adoptie was voor z'on lange tijd het middelpunt dat het nu een beetje leeg voelt allemaal.
Misschien wel leuke reizen maken, wie weet 
Wij willen iedereen die op de wachtlijst staat een hard onder de riem steken en hopen dat ieders wens uitkomt!!
Ik zal zeker mensen blijven volgen.
Veel liefs allemaal en tot schrijfs
Monique
| 
met fantastische kinderen.
maar ja.
en ben blij dat we deze beslissingen genomen hebben (wat aan mij weer bevestigd dat het de juiste beslissing is geweest om niet met Polen door te gaan).
